• Wpisów: 190
  • Średnio co: 12 dni
  • Ostatni wpis: 4 lata temu, 15:33
  • Licznik odwiedzin: 41 050 / 2472 dni
 
narkotyzuje
 
narkotyzuje: Morze
Skarbnica sekretów i łez,
Wraków  okrętów  i ludzkich dusz
Chowanych w spienionej utopią księdze
Nieokiełznane objęciem
najparadniejszych smutków
Wiecznie w obojętności słone
I krwawe.

Na wskroś przerośnięte w morzu toną okrzyki
Mewy wydziobują z paszczy fal kolejne słowa
Odór ryb kołysze rdzawe kutry
Głucha przestarzeń tonie w piachu
Beznamiętnie tuląc w  wydmy melodię
Istnienia.


Ziemia
Poczerniała od ciał bezładnych
Zagubionych w kolejnych warstwach niepamięci
Przeorana śladami stóp
Gnie się pod ciężarem stworzeń
Matczyną ręką Kryje chaos i zarazy
Chłonąc cały byt i przestrzeń
w sobie.


Gąszcz splecionych ze sobą mchów i tajemnic
Mknących z góry w doliny
splamione okruchami stworzenia
Runo jeży się pod miękkim dotykiem rosy
Ulotne spojrzenia ślą drzewom promienie
Łaskocząc korony umorzone stuletnim snem  
Istnienia.

Nie możesz dodać komentarza.

  Wyświetlanie: od najstarszego | od najnowszego